Fysio: Fysiotherapie – Goede of slechte carrière keuze?

Ik ben al 6 jaar fysiotherapeut in Australië. In Australië is fysiotherapie erg moeilijk te krijgen via een universiteit. Zo was de TER-score (score na het behalen van het diploma van de middelbare school) 93 in 2000. Dat was de derde hoogste score om via de universiteit aan te vragen. Nu denk je misschien dat hoe hoger de moeilijkheidsgraad om te solliciteren, hoe hoger het prestige, het inkomen en de tevredenheid van de baan zal zijn. Dat denk je toch? Fout!

Laat me je vertellen, fysiotherapie of fysiotherapeut als carrièrekeuze is niet wat je denkt. Ik kwam tot de conclusie dat ik bij het doen van de cursus een hoog inkomen en een hoge mate van tevredenheid verwacht, maar uit mijn ervaring en die van anderen is dit totaal verkeerd. Ik heb vrienden die al meer dan 5 jaar fysiotherapie doen en die van carrière zijn veranderd omdat ze dachten dat fysiotherapie nergens toe zou leiden. Een van de bestuursleden van de fysiotherapievereniging heeft mij verteld dat er geen fysiotherapeut fulltime werkt in een privépraktijk boven de 45 jaar. Het lijkt er dus op dat veel fysiotherapeuten niet tevreden zijn met hun carrière.

Hoe komt het dan dat veel fysiotherapeuten niet tevreden zijn met hun carrière? Ik kan u drie goede redenen geven.

Ten eerste is er het inkomen. Ons inkomen ligt gemiddeld rond de $60-70k jaar, maar het plafond voor fysiotherapeuten ligt rond de $100-110k per jaar (wat zeldzaam is) als ze voor iemand of in de publieke sector werken. Nu kun je in de particuliere sector (die in je eigen praktijk werkt) aanzienlijk meer verdienen, ongeveer $100.000 of meer. Maar het opzetten en werken in de private sector kost geld en is erg duur. Je moet huur, apparatuur, arbeid en vele andere kosten betalen. Uiteindelijk verdien je dus misschien niet veel vanwege alle kosten.

Ten tweede is er de mate van tevredenheid. Je denkt misschien dat het helpen van mensen om beter te worden je gelukkiger maakt. Maar er zijn veel meer mensen die niet beter worden. Ook, het werk dat je doet in de fysiotherapie is erg eentonig het is ofwel het doen van beoordeling, elektrotherapie, oefeningen of hands on werk (die ik in principe noem massage). Mensen die als fysiotherapeut werken zullen waarschijnlijk hand-, pols- of rugpijn hebben, omdat het werk vereist dat je meestal repetitieve bewegingen of lastige houdingen doet. Bijvoorbeeld het bukken om een patiënt op een bed te behandelen,

Ten derde is er de beveiliging. Als je extra cursussen volgt of een masterdiploma hebt om je te specialiseren in fysiotherapie, is dat hoogstwaarschijnlijk geen garantie voor extra inkomen of status. Er is een gebrek aan onderscheid tussen een ervaren fysiotherapeut of een onervaren fysiotherapeut wat betreft het loon. Ook wordt de toekomst van fysiotherapie als beroep ingehaald door andere zorgprofessionals zoals chiropractors en zelfs verpleegkundigen.

Dit is te wijten aan de onbekwaamheid van het bestuur van de fysiotherapie en de vereniging om onze status bij de overheid en de publieke opinie in het gedrang te brengen. Het lijkt erop dat de fysiotherapievereniging geen lobbyist heeft bij de overheid of het verzekeringswezen, waardoor onze status als zorgprofessional wordt aangetast. Verzekeringen verlagen bijvoorbeeld de tarieven en diensten van fysiotherapeuten (bijvoorbeeld HBA in het Verenigd Koninkrijk) omdat ze fysiotherapie niet belangrijk vinden. Op de lange termijn zal fysiotherapie als beroep uitsterven en ingehaald worden door andere gezondheidswerkers.

Is fysiotherapie dus een goede of slechte carrièrekeuze? Ik zeg zeker niet dat het een goede carrièrekeuze is. Maar dit is mijn mening. Als u de mening van een ander wilt krijgen, ga dan naar uw fysiotherapeut of naar een persoon die in uw carrière werkt.